ΠΕΜΗ ΖΟΥΝΗ

https://youtu.be/TXR54hj4l5g

ΠΡΩΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 7 Φεβρουαρίου 1956, κόρη του Λάμπρου Ζούνη. Κατοικούσε αρχικά στο Μεταξουργείο και αργότερα στο Μαρούσι.

Το 1979 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, το 1977 παρακολούθησε την ύλη του δεύτερου έτους του τμήματος Lettres Modernes στο Πανεπιστήμιο Ναντέρ στο Παρίσι, ενώ επίσης έκανε μαθήματα πιάνου, φλογέρας και θεωρίας της μουσικής στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών. Κατά τη χρονική περίοδο 1971-1978, έκανε μαθήματα χορού, κλασικού και μοντέρνου, ενώ το 1982 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, συμμετέχοντας και σε θεατρικές παραγωγές του[1].

Γνωρίζει αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά. Το 1981 εξέδωσε τη μετάφραση του βιβλίου του Ταχάρ Μπεν Ζελούν «Μόχα ο τρελός, Μόχα ο σοφός» (εκδ. Εξάντας).

Η πρώτη της τηλεοπτική εμφάνιση ήταν στη σειρά της ΕΡΤ “Γιάννης και Μαρία”, με πρωταγωνιστές στους ομώνυμους ρόλους την ίδια και τον Ηλία Γιαννίτσο.

Το 1985, κέρδισε το βραβείο α’ γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στην ταινία “Μια τόσο μακρινή απουσία”, μαζί με τη Θέμιδα Μπαζάκα για την ερμηνεία της στα “Πέτρινα Χρόνια”. Το 1996 έκανε τη φωνή της Εσμεράλδας στην ελληνική μεταγλώττιση τη ταινίας Η Παναγία των Παρισίων. To 2004 βραβεύτηκε με το έπαθλο “Μαρίκα Κοτοπούλη”.

Συνεργάστηκε για μια πενταετία στο θέατρο με τον Γρηγόρη Βαλτινό[4]. Η πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα ήταν με το έργο “Το τέλος του καλοκαιριού” του Γιώργου Ηλιόπουλου. Έχει επίσης ασχοληθεί και με το τραγούδι, ενώ έχει δανείσει τη φωνή της σε πολλές παραγωγές στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όπως για τις δυο ταινίες του Θεόδωρου Αγγελόπουλου “Αιωνιότητα και μια μέρα” και “Το βλέμμα του Οδυσσέα”, διαφημιστικά σποτ και σε εκφωνήσεις για το πρόγραμμα του Mega Channel.

Είναι καλλιτεχνική διευθύντρια στη δραματική σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου, είναι Πρόεδρος του Σωματείου Εκφωνητών Ελλάδος. Υπήρξε υποψήφια με το ψηφοδέλτιο Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ το 2004, ενώ εκλέχτηκε δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων με τον συνδυασμό “Όμορφη Πόλη”[6] το 2002 και με τον συνδυασμό “Η Αθήνα αλλάζει” το 2006[7].

Έχει παντρευτεί δυο φορές κι έχει μια κόρη, την Ελεονώρα.

Συμμετοχές

Κινηματογράφος

Φωνή Αιγαίου (2004)
Μια υπέροχη μέρα (2003)
ES.PRESS.O (2002)
Μια αιωνιότητα και μια μέρα (1998)
Ο αδελφός μου κι εγώ (1997)
Κόκκινη μαργαρίτα (1990)
Κλειστό κύκλωμα (1989)
Απουσίες (1987)
Ήταν ένας ήσυχος θάνατος (1986)
Μια τόσο μακρινή απουσία (1985)
Αξέχαστες βραδιές (1984)
Ραντεβού (1984)

Τηλεόραση

Ακριβή μου Σοφία (1990)
Βαμμένος ήλιος (1996)
Γιάννης και Μαρία (1982)
Γυναίκες (1992)
Δρόμοι της πόλης: Δραπέτης (1995)
Δυο μέρες μόνο (2005)
Επιφάνεια (2001)
Η γυναίκα στη μονόπρακτη κωμωδία (1984)
Κλείσε τα μάτια (2002)
Κόκκινη κλωστή (2002)
Κόκκινος κύκλος : Κάθοδος (2000)
Ο γάμος (1985)
Οι δικηγόροι της Αθήνας (1994)
Οι μεν και οι δεν (1993)
Οι φιλενάδες (1993)
Προς Οφρύνιο (1984)
Πρόβα νυφικού (1995)
Στενές επαφές τρύπιου τοίχου (1991)
Τμήμα ηθών: Μαργαρίτα (1994)
Το κόκκινο δωμάτιο: Μια νύχτα στην Αθήνα (2005)
Το νερό της βροχής (1983)
Φανή (1989)
Χωρίς φλας (1983)

Θέατρο

Οθέλλος
Τρωάδες
Ορέστης
Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας
Ηλέκτρα
Ανθή
Οργισμένα νιάτα
Θρίαμβος του Έρωτα
Επικίνδυνες σχέσεις
Η μικρή μας πόλη
Η Όπερα της Πεντάρας
Το στοίχημα
Η λέσχη
West Side Story
Εξ επαφής
Τρεις Μέρες Βροχή
Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ
Ανδρομάχη
Λεωφορείον ο Πόθος
Η Μαργαρίτα Γκωτιέ ταξιδεύει απόψε
Το σπίτι φεύγει
Τα πρόσωπα του έρωτα (μουσική παράσταση)
Νύχτα ξανά (μουσική παράσταση)
Μια νύχτα με τον Σαίξπηρ
Ωραίος αδιάφορος
Ανθρώπινες φωνές
Αιώνες μακριά από την Αλάσκα (& σκηνοθεσία)
Τα μυστικά της αποτυχίας μου (σκηνοθεσία)
Το τέλος του καλοκαιριού (σκηνοθεσία)
Μια ωραία και πιστευτή ιστορία (σκηνοθεσία)
Τραγωδία εν κρανίω (σκηνοθεσία)
Amor y muerte (σκηνοθεσία)

Δισκογραφία

Πρόβα Νυφικού
Παλίρροια
Χρυσόχαρτο
Του Κόσμου οι Καληνύχτες

Παραπομπές

Αρχείο του Εθνικού Θεάτρου
Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης 1985
Θεατρικό Μουσείο – Θεατρικά Έπαθλα
Μυρτώ Λοβέρδου (98/10/25). «Γρηγόρης Βαλτινός-Πέμυ Ζούνη». Τέχνες-Καλλιτέχνες. Το Βήμα. Ανακτήθηκε στις 09/03/11.
Πάνος Σώκος (04/02/12). «Πολυπολιτικό ψηφοδέλτιο». Ελευθεροτυπία. Ανακτήθηκε στις 09/03/11.
«Ζούνη, Μόρτζος, Πιατάς στην Ομορφη πόλη». Hellenic Radio (ΕΡΑ). 02/04/10. Ανακτήθηκε στις 09/03/11.
Δημοτικοί σύμβουλοι – Δήμος Αθηναίων

Αγαπημένοι μας σπουδαστές,

Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της∙ μια χρονιά που στιγματίστηκε από την απειλή της πανδημίας, αλλά και από το δημιουργικό πυρετό της κατάρτισης που εξασφαλίζει ο Φορέας μας, και η οποία αναπτύσσεται σε επτά επιμέρους πυλώνες:

  • την Ανωτέρα Δραματική Σχολή Ίασμος της Αθήνας
  • την Ανωτέρα Δραματική Σχολή Σύγχρονο Θέατρο της Θεσσαλονίκης
  • το Θεατρικό Εργαστήρι Βασίλης Διαμαντόπουλος
  • τη Σχολή Υποκριτικής στην Κάμερα του Μανούσου Μανουσάκη
  • τη Μουσικοθεατρική Σκηνή για παιδιά και εφήβους
  • τα επιμορφωτικά σεμινάρια
  • το Θερινό Θέατρο Λαμπέτη.

 

Εντούτοις παρά τις αντιξοότητες καταφέραμε να φέρουμε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο τόσο το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα (με το κορυφαίο καθηγητικό δυναμικό της χώρας) όσο και τα προγράμματα επαγγελματικής αποκατάστασης των αποφοίτων μας στο χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης (πολυάριθμες παραγωγές όπου πρωταγωνιστούν αποκλειστικά οι απόφοιτοί μας).

Τα 38 χρόνια εμπειρίας στο χώρο της θεατρικής εκπαίδευσης μάς επιβεβαίωσαν αυτό που με φανατισμό υποστήριζε ο συνιδρυτής μου, Βασίλης Διαμαντόπουλος: πως, αν κάτι μας δίνει κουράγιο κι ελπίδα να εξακολουθήσουμε, είναι το βλέμμα των νέων ανθρώπων που το μάτι τους δεν έχει ακόμη παγώσει.

Με το βλέμμα και την έγνοια, λοιπόν, στους νέους καλλιτέχνες σάς περιμένουμε το Σεπτέμβριο για να στήσουμε μια νέα χρονιά γεμάτη σχέδια που θα ευνοήσουν ποικιλοτρόπως τους σπουδαστές μας.

Καλή αντάμωση,
Σταύρος Δελλής