ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΕΤΖΙΚΩΦ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΝΔΥΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΣΚΗΝΟΓΡΑΦΙΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΕΧΝΗΣ 2019 - 20

Σ’ αυτή τη Σχολή, προσπαθούμε η ενδυματολογία και η σκηνογραφία, αυτές οι καθοριστικές τέχνες του θεάτρου να μην έχουν απλώς να κάνουν με μια ψυχρή εκμάθηση, ούτε με μια αποκριάτικη κατασκευαστική διαδικασία, αλλά με ένα βαθύ μακροβούτι στις προθέσεις του συγγραφέα, στα σημαίνοντα της θεατρικής εικόνας  και πάνω από όλα στο όραμα του σκηνοθέτη.

Μ’ αυτό τον τρόπο θα λέγαμε πως η διδασκαλία των θεατρικών εικαστικών σε μια Δραματική Σχολή, δεν είναι παρά μια έρευνα, πάνω στο πως μπορούμε να ταιριάξουμε τον χαραχτήρα του κάθε ρόλου, καθώς και την όψη του χώρου μέσα στον οποίο θα δράσει, έτσι ώστε να δημιουργούμε την απαραίτητη προδιάθεση στον θεατή για να προεικάσει και να κατανοήσει την δραματική εξέλιξη της υπόθεσης και το πεπρωμένο του ήρωα. Ο τρόπος που θα προσεγγίσουμε το κείμενο και που με μια δεύτερη ίσως ανάγνωση καταλάβουμε πως είναι ο ψυχισμός του κάθε ρόλου, είναι καταλυτικός για το αποτέλεσμα της παράστασης.

Τα εικαστικά μέρη μιας παράστασης, ίσως δεν είναι  μόνο η ποιητικότητα, η ζωγραφικότητα και η εκλεπτυσμένη αναπαραστατική ποιότητα που φτιάχνουν το γοητευτικό μέρος της θεατρικής πράξης. Στις άδοξες μέρες μας η θεατρική εικόνα είναι το καθρέφτισμα της αβεβαιότητας των καιρών, των μεγάλων αμφισβητήσεων, των πολέμων, της διαφθοράς και των κοινωνικών προβλημάτων και εκεί ο κάθε θεατής δεν καλείται να ταξιδέψει σε ένα μακρινό παρελθόν αλλά να αναγνωρίσει κοινωνικά θέματα που τον απασχολούν σήμερα. Διδάσκοντας τα παιδιά αυτής της Σχολής, διδάχτηκα από τις ιδέες, τους τρόπους και τις γνώμες τους. Αυτή η ολόψυχη κατάθεση, η συνεργασία και η ευρύτατη συμμετοχή είναι η μεγαλύτερη μου χαρά ώστε να συνεχίσω.

Γιάννης Μετζικωφ

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

σεμιναρια

Αγαπημένοι μας σπουδαστές,

Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της∙ μια χρονιά που στιγματίστηκε από την απειλή της πανδημίας, αλλά και από το δημιουργικό πυρετό της κατάρτισης που εξασφαλίζει ο Φορέας μας, και η οποία αναπτύσσεται σε επτά επιμέρους πυλώνες:

  • την Ανωτέρα Δραματική Σχολή Ίασμος της Αθήνας
  • την Ανωτέρα Δραματική Σχολή Σύγχρονο Θέατρο της Θεσσαλονίκης
  • το Θεατρικό Εργαστήρι Βασίλης Διαμαντόπουλος
  • τη Σχολή Υποκριτικής στην Κάμερα του Μανούσου Μανουσάκη
  • τη Μουσικοθεατρική Σκηνή για παιδιά και εφήβους
  • τα επιμορφωτικά σεμινάρια
  • το Θερινό Θέατρο Λαμπέτη.

 

Εντούτοις παρά τις αντιξοότητες καταφέραμε να φέρουμε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο τόσο το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα (με το κορυφαίο καθηγητικό δυναμικό της χώρας) όσο και τα προγράμματα επαγγελματικής αποκατάστασης των αποφοίτων μας στο χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης (πολυάριθμες παραγωγές όπου πρωταγωνιστούν αποκλειστικά οι απόφοιτοί μας).

Τα 38 χρόνια εμπειρίας στο χώρο της θεατρικής εκπαίδευσης μάς επιβεβαίωσαν αυτό που με φανατισμό υποστήριζε ο συνιδρυτής μου, Βασίλης Διαμαντόπουλος: πως, αν κάτι μας δίνει κουράγιο κι ελπίδα να εξακολουθήσουμε, είναι το βλέμμα των νέων ανθρώπων που το μάτι τους δεν έχει ακόμη παγώσει.

Με το βλέμμα και την έγνοια, λοιπόν, στους νέους καλλιτέχνες σάς περιμένουμε το Σεπτέμβριο για να στήσουμε μια νέα χρονιά γεμάτη σχέδια που θα ευνοήσουν ποικιλοτρόπως τους σπουδαστές μας.

Καλή αντάμωση,
Σταύρος Δελλής