ΚΑΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΤΑΛΕΙΦΟΣ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΤΟΥ ΙΑΣΜΟΥ

Γεννήθηκε  στην Αθήνα με καταγωγή από τη Σέριφο και τη Σμύρνη. Σπούδασε Νομικά και στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη από την οποία και αποφοίτησε το 1975. Έχει συνεργαστεί με διάφορους θιάσους και σκηνοθέτες μεταξύ των οποίων o Αντώνης Αντύπας (Απλό Θέατρο) και ο Σπύρος Α. Ευαγγελάτος (Αμφι-Θέατρο). Αποτέλεσε ιδρυτικό μέλος της εταιρίας θεάτρου «Η Σκηνή» και του θεάτρου «Εμπρός» ( θεατρικός οργανισμός «Μορφές» ) στου Ψυρρή, το οποίο με τη λειτουργία του συνέβαλε στην αναμόρφωση της γύρω περιοχής. Και οι δύο αυτές ομάδες υπήρξαν από τους σημαντικότερους θεατρικούς πυρήνες της εποχής τους. Διαλύθηκαν τη δεκαετία του 1980 και το 2000 αντίστοιχα.
Παράλληλα, σκηνοθετεί στο θέατρο από το 1998 («Ο Δον Ζουάν έρχεται από τον πόλεμο», Θέατρο Εμπρός) και διδάσκει χρόνια σε σχολές μεταξύ των οποίων η Δραματική σχολή του Εμπρός (του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος), του Εθνικού Θεάτρου του Ωδείου Αθηνών και του Πανεπιστημίου Πατρών. Στον κινηματογράφο σημαντικές εμφανίσεις του υπήρξαν μεταξύ άλλων: «Τα πέτρινα χρόνια» (1985) του Παντελή Βούλγαρη και ο «Θεόφιλος» (1987) του Λάκη Παπαστάθη – για το οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Πρώτου Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Στο θέατρο για τη διετία 2002-2004 («Ο ξεριζωμός», «Τρία βήματα πριν») τιμήθηκε με το Πρώτο Έπαθλο Αιμίλιος Βεάκης. Για την ερμηνεία του ως Χιού Ο’Ντόνελ στο έργο «Ο ξεριζωμός» (2003) με το Δεύτερο Βραβείο Ανδρικού Ρόλου, για τον Πάστορα Μάντερς στους «Βρικόλακες με το Πρώτο Βραβείο Ανδρικού Ρόλου, και για τον «Επιστάτη» (2010-11) με το Πρώτο Βραβείο Ανδρικού Ρόλου του περιοδικού «Αθηνόραμα». Σημαντικότερες εμφανίσεις του στην τηλεόραση υπήρξαν το «Μινόρε της αυγής» (1983-4) του Φώτη Μεσθεναίου και το «10» της Πηγής Δημητρακοπούλου, για το οποίο τιμήθηκε με το Βραβείο Πρώτου Ανδρικού Ρόλου, «Πρόσωπα 2008».
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη και τα τελευταία χρόνια ζει στο Παγκράτι.

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin

σεμιναρια

Αγαπημένοι μας σπουδαστές,

Άλλη μια χρονιά έφτασε στο τέλος της∙ μια χρονιά που στιγματίστηκε από την απειλή της πανδημίας, αλλά και από το δημιουργικό πυρετό της κατάρτισης που εξασφαλίζει ο Φορέας μας, και η οποία αναπτύσσεται σε επτά επιμέρους πυλώνες:

  • την Ανωτέρα Δραματική Σχολή Ίασμος της Αθήνας
  • την Ανωτέρα Δραματική Σχολή Σύγχρονο Θέατρο της Θεσσαλονίκης
  • το Θεατρικό Εργαστήρι Βασίλης Διαμαντόπουλος
  • τη Σχολή Υποκριτικής στην Κάμερα του Μανούσου Μανουσάκη
  • τη Μουσικοθεατρική Σκηνή για παιδιά και εφήβους
  • τα επιμορφωτικά σεμινάρια
  • το Θερινό Θέατρο Λαμπέτη.

 

Εντούτοις παρά τις αντιξοότητες καταφέραμε να φέρουμε σε πέρας με τον καλύτερο τρόπο τόσο το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα (με το κορυφαίο καθηγητικό δυναμικό της χώρας) όσο και τα προγράμματα επαγγελματικής αποκατάστασης των αποφοίτων μας στο χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης (πολυάριθμες παραγωγές όπου πρωταγωνιστούν αποκλειστικά οι απόφοιτοί μας).

Τα 38 χρόνια εμπειρίας στο χώρο της θεατρικής εκπαίδευσης μάς επιβεβαίωσαν αυτό που με φανατισμό υποστήριζε ο συνιδρυτής μου, Βασίλης Διαμαντόπουλος: πως, αν κάτι μας δίνει κουράγιο κι ελπίδα να εξακολουθήσουμε, είναι το βλέμμα των νέων ανθρώπων που το μάτι τους δεν έχει ακόμη παγώσει.

Με το βλέμμα και την έγνοια, λοιπόν, στους νέους καλλιτέχνες σάς περιμένουμε το Σεπτέμβριο για να στήσουμε μια νέα χρονιά γεμάτη σχέδια που θα ευνοήσουν ποικιλοτρόπως τους σπουδαστές μας.

Καλή αντάμωση,
Σταύρος Δελλής