Iστορική αναδρομή

• 1984
  • 

    Πριν από 26 χρόνια ο μεγάλος θεατράνθρωπος Βασίλης Διαμαντόπουλος διαπιστώνοντας την έλλειψη επαρκούς θεατρικής παιδείας στον τόπο μας αποφάσισε μαζί με τον στενό του φίλο και συνεργάτη Στάυρο Δελλή, να ιδρύσουν στο υπόγειο της οδού Μπούσγου, στο Πεδίον του Άρεως, το πρώτο «Θεατρικό Εργαστήρι» με την επωνυμία «Σύγχρονο Θέατρο Βασίλης Διαμαντόπουλος». Ένας χώρος εκπαίδευσης στην δραματική τέχνη, σύμφωνα με πρότυπα ξένων εργαστηρίων και σκοπό την επιμόρφωση επαγγελματιών αλλά και νέων ηθοποιών. Αφιερώνεται ολόψυχα στη θεατρική παιδεία με καινοτόμες ιδέες και κινείται στο κλίμα της αλήθειας, της αμεσότητας και της ευαισθησίας. Θέτει ως μοναδικό στόχο του να βοηθήσει τα παιδιά ν’ αναπτυχθούν και ν’ ανθίσουν, άλλωστε «εκείνα έχουν τη γενετήσια επιθυμία να αλλάξουν τον κόσμο, να τον κάνουν πιο ζωντανό».

• 1994
  • 

    Το πρώτο «Θεατρικό Εργαστήρι» της Ελλάδας κλείνει 10 χρόνια ζωής, μιας ζωής δημιουργικής και ελπιδοφόρας για το σύγχρονο ελληνικό θέατρο. Την ίδια χρονιά, ο Βασίλης Διαμαντόπουλος συνιδρύει με τον Σταύρο Δελλή, την Ανωτέρα Δραματική Σχολή «Ίασμος», με σκοπό να εκπαιδεύσει άρτια νέους που έχουν θέληση για δουλειά και αγάπη για την τέχνη της υποκριτικής, με τη συνεργασία καταξιωμένων Ελλήνων ηθοποιών, κινησιολόγων και θεωρητικών.

• 1999
  • 

    «Σας περιμένω να βαδίσουμε μαζί, βήμα-βήμα το δρόμο της καλλιτεχνικής σας εκπαίδευσης»

    Ο Βασίλης Διαμαντόπουλος έφυγε από κοντά μας. Καλλιτέχνης, δάσκαλος, άνθρωπος με ήθος, σεβασμό και πάθος για την τέχνη του. ΄Εσκυβε πάνω από τους μαθητές του με ειλικρίνεια, χιούμορ, βαθιά γνώση του αντικειμένου του, με αυστηρότητα, με οξύνοια, με τη σοφία του έμπειρου και τη φρεσκάδα του νέου επαναστάτη. Μεγάλη η κληρονομιά αλλά και μεγάλη η ευθύνη για τους συνεχιστές του. Άφησε πίσω του ένα τεράστιο έργο, μια συγκεκριμένη «σχολή υποκριτικής», κληρονομιά στους νέους ηθοποιούς.

    «Τρυφερέ μου δάσκαλε, σ’ ευχαριστώ που βρέθηκες στο δρόμο μου. Σ’ ευχαριστώ που πίστεψες σε μένα, που με βοήθησες να βρω τον εαυτό μου. Πάντα θα σε ψάχνω και θα ανατρέχω σε σένα για ένα σου χαμόγελο…» είχε πει μια από τις μαθήτριές του.